กาหยี คืออะไร


    แน่นอนว่าทุกคนต้องติดใจรสชาติความมันของกาหยีหรือเม็ดมะม่วงหิมพานต์ตามภาษาไทยกลาง แม้ว่ามันจะมีราคาแพงขนาดไหน มาถึงพังงาทีไรถนนเรียบอันดามันหมายเลข ๔ เส้นตะกั่วป่า - ชายทะเลเขาหลัก บริเวณบ้านบางม่วงอันเป็นแหล่งคั่วกาหยีขาย เราจะเห็นกาหยีคั่วบรรจุถุงห้อยเรียงรายสองข้างทาง ราคาก็แตกต่างกันไป ชนิดไม่มีเปลือกและไม่มีเปลือก
วิธีการคั่วก็แสนจะคลาสสิก อย่างเช่นที่อำเภอตะกั่วป่า พอถึงฤดูกาหยีเมื่อไหร่ก็จะเห็นชาวบ้านออกมาตั้งกะทะคั่วกาหยีกันจนควันคลุ้งไปทั่ว ตัวกระทะสำหรับคั่วกาหยีนั้นต้องเจาะรูไว้ตรงก้น เพื่อให้ยางกาหยีไหลออกมาตอนคั่ว เวลาคั่วไม่ต้องนำกระทะ ไปตั้งไฟให้ร้อน วางตั้งทิ้งไว้เฉยๆ แต่ให้นำไม้ที่จะใช้คั่วกาหยีขนาดยาวพอประมาณไปจุดติดไฟ พอไฟติดที่ปลายไม้ก็ให้ใช้ไม้นั้นคนไปที่กาหยี เท่านั้นมันก็จะติดไฟขึ้นมาพรึบพรับภายในกระทะ เพราะยางเหนียวจากกาหยีทำให้ติดไฟอยู่ตลอดเวลา เมื่อคั่วจนได้ที่แล้วก็คว่ำกระทะแล้วใช้ไม้ที่ใช้คั่วเขี่ยๆ ให้ไฟดับ ทิ้งไว้รอให้เย็น เวลาทานก็ใช้ก้อนหินทุบให้เปลือกมันแตกออก แล้วบิกินเนื้อใน ส่วนกาหยีที่นำมาขายจะนำไปอบอีกครั้งหลังจากคั่วเสร็จ เราะมันจะกรอบและมีกลิ่นหอมกว่า วิธีการคั่วท่านสามารถลองเองที่บ้านได้....
"กาหยี" ใคร ๆ ก็รู้จักมะม่วงหิมพานต์ ผลไม้ชนิดหนึ่งที่มีเมล็ดโผล่ออกมานอกผล แต่น้อยคนนักที่จะรู้จักว่าชื่อของมันนั้นได้รับการเรียกขานแตกต่างกันไปในแต่ละจังหวัดภาคใต้ อย่างเช่นพังงาหรือภูเก็ต เรียกกันว่า "กาหยี" จังหวัดระนอง "กาหยู" จังหวัดพัทลุง "หัวครก" ทางตรังจะเรียก "ยาร่วง" และทางแถบจังหวัดนครศรีธรรมราชเรียกกันสองแบบ "เล็ดล่อ" หรือ "ท้ายล่อ" แต่พอมาทางจังหวัดกระบี่กลับเรียกว่า "ยาโหย" ชื่อมันตามภาษาถิ่นก็คงไม่ไพเราะเพราะพริ้งเหมือนทางภาคกลางเรียก "เม็ดมะม่วงหิมพานต์"